adoracja

Adoracja, zwana również adoracją, to wyrażanie najwyższego szacunku, czci i miłości wobec istoty sacrum. Najczęściej odnosi się do Boga, ale obejmuje także czci świętych, aniołów lub przedmiotów kultu. Słowo pochodzi od łacińskiego adoratio, oznaczającego „oddanie czci”. W szerszym sensie bywa używana także w odniesieniu do silnego, nacechowanego podziwu wobec osoby, idei lub dzieła.

W kontekście religijnym adoracja obejmuje różne formy praktyk, takich jak modlitwa, liturgia i rytuały sakramentalne. W Kościele katolickim rozróżnia się latrię – kult wobec Boga, dulę – czczenie świętych oraz hyperdulię – kult Maryi. Adoracja Najświętszego Sakramentu, czyli wystawionego konsekrowanego chleba, stanowi istotny element praktyk wielu wspólnot katolickich. W innych tradycjach chrześcijańskich również występuje forma czci przed ikonami, relikwiami i miejscami kultu.

W innych tradycjach religijnych występują pokrewne praktyki czci, choć nie zawsze używa się terminu „adoracja”. W prawosławiu i w wielu kościołach katolickich czci się ikony i relikwie. W islamie nacisk kładzie się na monoteistyczny kult Boga i unikanie czci wobec innych istot. W buddyzmie natomiast praktyki obejmują czczenie Buddów, bodhisattwów i relikwii, a nie adoration w sensie boskiego kultu.

W kontekście świeckim adoracja bywa używana metaforycznie jako silne uwielbienie lub zachwyt wobec osoby, idei, dzieła sztuki czy ideału.