Yfirborðsmeðhöndlun

Yfirborðsmeðhöndlun vísar til ferla sem eru notuð til að breyta eiginleikum yfirborðs efnis. Þessum meðferðum er beitt til að bæta frammistöðu, útlit eða endingu hlutar. Margvísleg efni geta farið í gegnum yfirborðsmeðhöndlun, þar á meðal málma, plast, keramik og tré.

Meginmarkmið yfirborðsmeðhöndlunar eru margvísleg. Það getur aukið slitþol, bætt tæringarþol, aukið hörku, breytt raf- eða hitaleiðni, eða einfaldlega bætt fagurfræðilegt útlit. Meðferðirnar geta einnig undirbúið yfirborðið fyrir frekari skref í framleiðslu, svo sem málningu eða samsetningu.

Til eru margar gerðir af yfirborðsmeðhöndlunum. Það felur í sér húðun, þar sem annað efni er borið á yfirborðið. Dæmi eru málun, dufthúðun, anodizing og rafhúðun. Einnig er hægt að nota vélrænar aðferðir eins og sandblástur og fægja til að breyta yfirborðsáferðinni. Efnasviðsmeðhöndlun, eins og etsni eða passiveringu, notar efnafræðilegar hvarfanir til að breyta yfirborðinu. Hitameðferðir, eins og herting, geta einnig haft áhrif á eiginleika yfirborðsins. Val á tiltekinni meðferð veltur á efni, æskilegum eiginleikum og notkun hlutarins.