Viðbragðstími

Viðbragðstími er sá tími sem líður frá því að áreiti birtist til svörunar. Hugtakið er notað í mörgum fræðum og tækjum; í sálfræði til að mæla hraða taugakerfis og í upplýsingakerfum og netkerfum til að lýsa seinkun milli beiðni og svörunar kerfisins. Í notendahönnun er lágur viðbragðstími mikilvægur fyrir góða upplifun notenda.

Í sálfræði eru tvær grundvallargerðir: einfaldur viðbragðstími (eitt áreiti, eitt svar) og valviðbragðstími (margir möguleikar og ákvörðun). Sjónáreiti taka yfirleitt lengri tíma en heyrnaráreiti. Dæmi: einfaldur sjónviðbragðstími er um 180–250 ms, heyrnaráreiti 150–200 ms; flóknari verkefni geta tekið 300–600 ms eða lengur.

Í tölvu- og netkerfum er viðbragðstími oft kallaður latens (latency) eða RTT (round-trip time) og lýsir tíma frá þeirri beiðni berist til svörunar aftur til notanda. Aðrir þættir eru renderingstími og þjónustutími. Mælingar í þessu máli mæla oft heildar-seinkun og áreiðanleika kerfis.

Áhrifaþættir: aldur, vöknun/áreynsla, ástand, athygli og þjálfun, ásamt flækjustigi verkefnis. Til að draga úr viðbragðstíma í hönnun eru ráðlegar aðferðir eins og asynk-verkni, CDN, caching, forgangsraðning rendering og minnkun skráarsiu.

Mælingar: sálfræðilegar rannsóknir nota próf með einföldum og valviðbrögðum. Net- og vefumhverfi nota tól eins og ping, RTT og Real User Monitoring (RUM) til að mæla viðbragðstíma og bæta þjónustu.