Vefur

Vefur er grunnbygging líffæra og líkamshluta. Hann samanstendur af frumum sem vinna saman til ákveðinnar starfsemi. Í líffræði eru vefir flokkaðir í fjórar megintegundir: þekjuvefur, stoðvefur, vöðvavefur og taugavefur. Hver tegund hefur sérstaka byggingu og hlutverk.

Þekjuvefur þekur yfirborð líkamans og líffæra, veitir vernd og tekur þátt í seytun, frásogi og skynjun. Stoðvefur veitir stuðning og tengir vefi og líffæri. Hann inniheldur bandvef, brjósk, beinvef og blóð og gegnir hlutverkum í viðhaldi heildir, flutningi efna og viðhaldi hitastigs.

Vöðvavefur tekur þátt í samdrætti og hreyfingu. Hann skiptist í beinagrindarvöðva (skeletal), sléttan vöðva (smooth) og hjartavöðva (cardiac).

Taugavefur flytur boð og stýrir starfsemi líkamans. Hann samanstendur af taugafrumum og taugatróði (stuðningur og taugavefsfrumum) og stuðlar að hraðri boðflutningi, skynjun, hreyfingu og samhæfingu.

Framleiðsla vefja byggist á fósturþroska; vefir þróast úr þremur meginfósturlögum: ectoderm, mesoderm og endoderm. Ectoderm myndar þekju og taugakerfi, mesoderm myndar stoð- og vöðva- og æðavefi, og endoderm myndar innri þekju líffæra. Í læknis- og vísindalegum rannsóknum er vefjafræði mikilvæg til að skilja starfsemi líffæra og hvað gerist við sjúkdóma.