Semisintetikë

Semisintetikë, e njohur edhe si semisintetika, përfaqëson procesin e modifikimit kimik të një produkti natyral pasi është nxjerrë nga burimet biologjike me qëllim prodhimin e derivatave me veti të përmirësuara, të tilla si stabiliteti më i mirë, bioavailability më e lartë ose spektri i ri i veprimit. Në farmaci dhe industrinë kimike, semisintetika mundëson të ruhet skeleti themelor i molekulës natyrore ndërsa ndërtohen struktura të reja që i përshtaten nevojave terapeutike ose industriale.

Procesi tipik përfshin izolimin e një produkte natyral dhe modifikime kimike të grupeve funksionale ose të zinxhirëve të saj për të krijuar derivata me karakteristika të dëshiruara. Në antibiotikët, një pjesë e madhe e derivatave semisintetike rrjedh nga skeleti i penicilinës ose i cefalosporinës; shembuj të njohur janë ampicilina dhe amoksicilina (derivata semisintike të penicilinës) dhe cephalexin si dhe cefadroxil (derivata të cefalosporinave). Në grupin e makrolideve, klaritromicina dhe azitromicina janë krijuar semisintetikisht nga eritromicina natyrale. Në steroidë, prednisone dhe prednisolone janë shembuj të glikokortikoideve të prodhuar semisintetikisht nga substanca natyrore.

Avantazhet përfshijnë rritjen e stabilitetit në acide, zgjerimin e bioavailability dhe të spektrit të veprimit, si dhe mundësinë e optimizimit të farmakokinetikës. Kjo rrit mundësinë e administrimit oral dhe redukton nevojën për sintetizim të nga e para. Limitimet përfshijnë koston më të lartë, rreziqe të reja anësore dhe mbikëqyrje të kujdesshme të sigurisë.