Netpóstur

Netpóstur er kerfi fyrir sendingu og móttöku rafrænna skilaboða yfir Internetið. Netföng eru í formi notandanafns@domæni og skilaboðin geta innihaldið texta, viðhengi og önnur gögn. Pósturinn er aðgengilegur í gegnum tölvu, farsíma eða vefforrit og notendur tengja sig við póstþjónusta til að senda og sækja póst.

Saga netpósts tekur við í upphafi netkerfa á seinni hluta 20. aldar. Grundvallarhlutirnir eru sendiprótókol: SMTP fyrir sendingu skilaboða og MIME til að styðja viðhengi. Til að sækja pósta eru notuð protokol, t.d. POP3 og IMAP, sem leyfa að nálgast og stjórna pósti á netþjóni. Með aukinni Net-notkun hefur vefforrit og webmail orðið algengt, og öryggisaðgerðir hafa þróast til að draga úr spill, phishing og óæskilegri tækni.

Hvernig netpóstur virkar: Sendandi uppfærir skilaboðin og þau eru sent með SMTP til móttökupóstþjóns. Póstþjónninn geymir skilaboðin í innbóði viðtakanda þannig að notandi geti seltað þeirra í gegnum POP3 eða IMAP. Viðhengi eru flokkuð með MIME, og netföng geta stýrð með mörgum tölvum og samtímis notkun.

öryggi og reglur: Dulkóðun í flutningi er almennt notuð með TLS/STARTTLS til að verja póst við flutning. End-to-end dulkóðun með S/MIME eða PGP er möguleg. Til að berjast gegn spill og fölskum póstsendingum eru SPF, DKIM og DMARC notuð til staðfestingar sendanda og varnir gegn misnotkun. Persónuvernd og geymsla póstgagna eru stjórnað af lögum og fyrirtækjatilvikum.

Netpóstur er áfram mikilvægur hluti af persónulegum og atvinnutengslum, með áframhaldandi þróun í öryggi, spammivörn og samþættingu við önnur samskiptakerfi.