Garancë

Garancë është një premtim ose obligim që një produkt ose shërbim të përmbushë standardet e caktuara, ose një mekanizëm për t’i ofruar blerësit zgjidhje në rast të defekteve. Në gjuhën shqipe, termi përdoret për të përshkruar garancinë që ofrohet nga prodhuesi ose nga shitësi, si dhe për garancitë financiare. Etymologjikisht, garancë rrjedh nga latinishtja garantia, përmes italishtes garanzia, dhe është integruar në shqip me kuptimin e një premtimi zyrtar ndaj konsumatorit.

Llojet kryesore të garancës përfshijnë: garancë prodhuesi, e cila mbulon defektet gjatë një periudhe të caktuar; garancë shitjeje, e ofruar nga shitësi për të garantuar funksionimin e produktit; garancë e zgjeruar, një opsion shtesë që zgjat kohëzgjatjen ose mbulimin; dhe garancë financiare, e lidhur me sigurimin e detyrimeve financiare. Në kontekstin shqiptar dhe në praktikën evropiane, ligjet për mbrojtjen e konsumatorit përcaktojnë të drejtat dhe detyrimet e palëve në mënyrë që konsumatori të mbrohet.

Çfarë mbulon dhe çfarë jo: Garancët zakonisht mbulojnë defektet e materialeve dhe të punës që lindin gjatë përdorimit normal të produktit, por nuk mbulojnë dëmet nga përdorimi i gabuar, aksidentet, dëmtimet për shkak të modifikimeve të pa autorizuara ose mirëmbajtjes jo të përshtatshme. Për të bërë një kërkesë, blerësi duhet të ruajë dokumentin e blerjes dhe numrin serial, të kontaktojë shitësin ose prodhuesin dhe të drejtohet te një qendër shërbimi të autorizuar. Vendimi për riparim, zëvendësim ose kthim të parave varet nga kushtet e garancës dhe ligji vendas.

Në përgjithësi, garancë është një mekanizëm për mbrojtjen e konsumatorit dhe një element kyç në marrëdhëniet tregtare për mallra dhe shërbime.