Akstöðuáhættur

Akstöðuáhættur er hugtak í íslenskri umræðu um áhættustjórnun sem lýsir áhættu sem fylgir því að taka eða viðhalda ákveðinni afstöðu í opinberum eða stofnanalegum samhengjum. Hann vísar til hugsanlegs kostnaðar og ófyrirsjáanlegra afleiðinga sem geta komið fram ef aðstæður breytast, hagsmunaaðilar breyta stöðu sinni eða nýjar upplýsingar koma fram.

Uppruni og merking: Orðasambandið samanstendur af þætti sem tengist afstöðu (staða) og hættu (hættur), og hefur verið notað í íslenskum fræðigreinum til að lýsa þeirri áhættu sem fylgir því að tjá eða viðhalda tilteknum staðhæfingu eða stefnu. Hugtakið hefur verið notað í stjórnsýslu, stjórnunarfræði og pólitíska umræðu undanfarin ár.

Notkun og gagnrýni: Akstöðuáhættur er notaður til að ræða hvernig opinberir eða fyrirtækja aðilar geta orðið fyrir kostnaði vegna orðróms, ósamræmis milli hagsmuna, eða breytinga í almenningsáliti. Hann er gagnlegur til að ræða fyrirbyggjandi stefnu í samskiptum og ákvarðanatöku.

Mæling og aðferðir: Engin samrænd mæling er almennt viðurkennd. Hins vegar er algeng nálgun að nota nálganir úr orðsporshættu og pólitískri áhættu með eigindlegum ráðum eins og hagsmunagreiningu, ásamt líkani sem metur líkur og áhrif á orðspor og aðgengi.

Samband við önnur hugtök: Akstöðuáhættur tengist orðsporshættu, krísustjórnun og pólitískri ábyrgð. Hann dregur fram mikilvægi gagnsæis og samráðsaðferða við hagsmunaaðila.

Sjá einnig: orðspor, krísustjórnun, pólitísk áhætta, hagsmunagreining.