ónæmisskortssjúkdómar

Ónæmisskortssjúkdómar eru hópur sjúkdóma sem einkennast af vanstarfsemi ónæmiskerfisins, sem gerir líkamann viðkvæmari fyrir sýkingum og öðrum sjúkdómum. Þessir sjúkdómar geta verið annaðhvort meðfæddir, sem þýðir að einstaklingur fæðist með þá, eða áunnir, sem koma fram síðar á lífsleiðinni.

Meðfæddir ónæmisskortssjúkdómar eru sjaldgæfir og stafa oft af erfðagöllum sem hafa áhrif á þróun eða starfsemi ónæmisfrumna. Dæmi um slíka sjúkdóma eru alvarlegir sameiginlegir ónæmisskortar (SCID) og númerískir ónæmisskortar.

Áunnir ónæmisskortssjúkdómar geta stafað af ýmsum orsökum, þar á meðal ákveðnum lyfjum eins og krabbameinslyfjum, langvarandi veikindum eins og sykursýki, eða smitsjúkdómum eins og HIV/alnæmi. Næringarskortur getur einnig leitt til ónæmisskorts.

Einkenni ónæmisskortssjúkdóma eru oft endurteknar eða langvarandi sýkingar af óvenjulegum örverum, eða sýkingar sem eru alvarlegri en venjulega. Læknisfræðileg greining felur oft í sér blóðrannsóknir til að meta virkni ónæmisfrumna og mótefna. Meðferð fer eftir undirrót og alvarleika sjúkdómsins og getur falið í sér sýklalyf, ónæmisbælandi lyf, ónæmisörvandi lyf eða í sumum tilfellum stofnfrumuskipti. Mikilvægt er að greina og meðhöndla þessa sjúkdóma snemma til að lágmarka fylgikvilla og bæta lífsgæði sjúklinga.