ónæmisskortsjúkdómum

Ónæmisskortsjúkdómar eru sjúkdómar þar sem ónæmiskerfið virkar ekki sem skyldi, sem gerir einstaklinginn móttækilegri fyrir sýkingum. Þessir sjúkdómar geta verið annaðhvort meðfæddir, sem þýðir að þeir eru til staðar frá fæðingu, eða áunnir, sem þróast síðar á lífsleiðinni.

Meðfæddir ónæmisskortsjúkdómar, einnig þekktir sem frumkvæmdar ónæmisskortsjúkdómar, stafa af erfðagöllum sem hafa áhrif á þróun eða virkni ónæmisfrumna. Það eru yfir 400 mismunandi gerðir af þessum sjúkdómum, sem geta haft mismunandi alvarleika og áhrif. Einkenni geta verið endurteknar og alvarlegar sýkingar, hægur bata eftir veikindi, og stundum einnig sjálfónæmissjúkdómar eða óeðlileg æxlun.

Áunnir ónæmisskortsjúkdómar verða til vegna ytri þátta sem skemma ónæmiskerfið. Dæmi um slíka sjúkdóma eru HIV/alnæmi, sem smitast með veiru sem ræðst á ákveðnar ónæmisfrumur. Einnig geta ákveðin lyf, svo sem krabbameinslyf eða ónæmisbælandi lyf notuð eftir líffæraígræðslu, skert ónæmisvirkni til bráðabirgða eða varanlega. Alvarleg vannæring getur einnig leitt til ónæmisskorts.

Greining á ónæmisskortsjúkdómum byggir á klínískum einkennum, fjölskyldusögu og blóðrannsóknum sem meta fjölda og virkni ónæmisfrumna. Meðferð miðar að því að koma í veg fyrir sýkingar, meðhöndla þær sem koma upp, og í sumum tilfellum að styrkja ónæmiskerfið með ónæmisbótum eða stofnfrumuígræðslu. Lyfjamisnotkun og óhófleg áfengisneysla geta einnig haft neikvæð áhrif á ónæmiskerfið og aukið líkur á veikindum.