vaxtamarkaðsáhættu

Vaxtamarkaðsáhætta vísar til þeirrar áhættu sem stofnun verður fyrir vegna óhagstæðra breytinga á vaxtastigi. Þessi áhætta getur haft áhrif á bæði tekjur og eignir stofnunarinnar, sérstaklega þær sem hafa fasta vexti. Dæmigert dæmi er þegar stofnun heldur á skuldabréfum sem gefa frá sér fasta vexti. Ef markaðsvextir hækka, lækka núvirði þessara skuldabréfa, sem getur leitt til taps ef stofnunin þarf að selja þau áður en þau falla í gjalddaga.

Önnur hlið vaxtamarkaðsáhættu felst í áhrifum á rekstur stofnunarinnar. Til dæmis, ef banki er með mikið af innlánum með breytilegum vöxtum og lán með föstum vöxtum, getur hækkun á vöxtum hækkað kostnað bankans hraðar en tekjur hans, sem skerðir vaxtamuninn. Þetta getur haft neikvæð áhrif á arðsemi bankans.

Einnig getur vaxtamarkaðsáhætta haft áhrif á verðmæti eiginfjár stofnunarinnar, sérstaklega þegar kemur að langtíma skuldbindingum eins og lífeyrisskuldbindingum eða tryggingaskuldbindingum. Hækkun vaxta getur aukið núvirði þessara skuldbindinga, sem getur leitt til þess að eiginfjárstaða stofnunarinnar veikist. Stofnanir nota ýmsar aðferðir til að stýra þessari áhættu, þar á meðal notkun afleiðusamninga eins og vaxtaskipta og vaxtaopts. Tilgangurinn er að draga úr óvissu og vernda stofnunina gegn kostnaðarsömum sveiflum í vaxtaumhverfinu.