tölvuarkitektúrs

Tölvuarkitektúr vísar til hugtakslegrar áætlanar og grundvallarrekstrarreglna tölvukerfis. Það skilgreinir hvernig vélbúnaður og hugbúnaður eru skipulagðir og hvernig þeir vinna saman til að framkvæma tilætluð verkefni. Lykilþættir tölvuarkitektúrsins eru meðal annars kennslusettið (ISA), sem skilgreinir skipanir sem örgjörvinn getur framkvæmt, minnis skipulag, inntak/útgang (I/O) skipulag og samskiptalínur milli mismunandi íhluta.

Hönnun tölvuarkitektúrsins hefur veruleg áhrif á árangur kerfisins, skilvirkni, kostnað og sveigjanleika. Mismunandi arkitektúrstílar eru til, svo sem Reduced Instruction Set Computing (RISC) og Complex Instruction Set Computing (CISC), sem hafa mismunandi nálgun á því hvernig skipanir eru hannaðar og unnar. RISC leggur áherslu á einfaldari skipanir sem hægt er að framkvæma hratt, en CISC notar flóknari skipanir sem geta framkvæmt margar aðgerðir í einu.

Undirþættir tölvuarkitektúrsins innihalda hönnun örgjörvans (CPU), stýrieiningar, álags- og frádráttareiningar (ALU) og minnisskráa. Auk þess fjallar það um skipulag kerfisminnis, þar á meðal aðalminni og skyndiminni, svo og hvernig geymslutæki og tengibúnaður eru tengd og stjórnað. Tölvuarkitektúr er grundvallaratriði í þróun allra tölvukerfa, allt frá litlum innbyggðum kerfum til stórra ofurtölva.