sygnatury

Sygnatury (liczba mnoga od sygnatura) to termin używany w języku polskim w kilku dziedzinach do opisania znaku lub zestawu znaków identyfikujących, autentyzujących lub klasyfikujących obiekty. Wywodzi się od łacińskiego signatura, oznaczającego znak lub podpis.

W prawie i administracji sygnatura odnosi się do podpisu osoby na dokumencie; w praktyce może obejmować odręczny podpis, pieczęć lub inne formy identyfikacji potwierdzające autentyczność dokumentu. W środowiskach cyfrowych używa się także terminu sygnatura elektroniczna (sygnatura cyfrowa), która służy do potwierdzania tożsamości i integralności danych w transakcjach online.

W bibliotekoznawstwie sygnatura biblioteczna to unikalny kod umieszczany na egzemplarzu, umożliwiający jego klasyfikację i odnalezienie w magazynach i na półkach. Składa się z symboli literowo‑liczbowych i odzwierciedla system klasyfikacji stosowany w danej instytucji bibliotecznej.

W matematyce sygnatura formy kwadratowej lub macierzy to inwariant opisujący liczbę dodatnich i ujemnych wartości własnych; często zapisuje się jako para (p, q) z p dodatnich, q ujemnych i r zerowych wartości własnych. Jest kluczowa w klasyfikacji form biliniarnych i w geometrii różniczkowej; w praktyce p i q określają „podpis” formy.

W informatyce i technologii sygnatura elektroniczna (sygnatura cyfrowa) służy do potwierdzania autentyczności i integralności danych, będąc odpowiednikiem tradycyjnego podpisu w świecie cyfrowym. Podsumowując, znaczenie terminu zależy od kontekstu.