staðfestinguna

Staðfestinguna er hugtak sem vísað er til í íslensku til að lýsa aðgerð sem staðfestir sannleiksgildi, réttmæti eða gildni ákveðins skjals, fullyrðingar eða auðkenningar. Hún getur falið í sér að vottar eða aðila sem heimilað er að staðfesta efnið segist hafa skoðað upprunalega skjalið, staðfest hæfi kopíu eða sannreynt persónu.

Helstu gerðir staðfestingar eru nothæfar í fjölþættu samhengi. Þær innihalda vottun afrita eða afriti af skjali sem gefur til kynna að afrit skjali sé rétt af upprunalega dokumentinu, staðfestingu á undirskrift eða að hann sem undirskrifaði hefur sjálfd sér hleypt af hendi undirritun, og rafræn staðfesting sem byggist á stafrænum undirskriftum og tímamælingu til að tryggja öryggi og sannleiksgildi. Einnig eru ýmsar tegundir auðkenningar og tryggingar, s.s. staðfesting á heimilisfangi, menntun eða starfsréttindum sem gefur réttmæti fyrirgefna gagna eða yfirlýsinga.

Ferli staðfestingar byggir oft á því að aðili sem hefur réttindi til þess skoðar upprunalegt skjal eða auðkenningargögn, metur gildi og áreiðanleika gagna og síðan gefur út vottorð, stimplar eða rafrænt merki sem staðfestir gildi þess sem staðfestingin nær til. Rafrænar staðfestingar nýta rafræn undirskriftaviðmið, tímamælingu og traustveitendur til að tryggja öryggi og bindandi áhrif.

Staðfestingin gegnir mikilvægu hlutverki í réttakerfi, viðskiptum og stjórnsýslu sem samræmist öryggi, sannleika og trausti. Hún getur borið með sér takmarkanir og varnaðarorð þegar hún þjónar sem afleiðing en ekki endanlegt sannleiksgildi, og hún getur verið tímabundin eða stalandi í samræmi við reglur hverju sinni.