przytoczenie

Przytoczenie to czynność polegająca na przedstawieniu cudzych słów lub treści w obrębie własnego tekstu, wraz z wskazaniem źródła. Celem przytoczenia jest umożliwienie czytelnikowi weryfikacji źródeł, zilustrowanie argumentów oraz prezentacja cudzej myśli w kontekście własnych rozważań.

Może przyjmować dwie główne formy. Przytoczenie dosłowne (cytat dosłowny) polega na powtórzeniu fragmentu źródła w całości lub w części, z zachowaniem oryginalnego brzmienia i najczęściej w nawiasie lub w cudzysłowie. Przytoczenie parafrazowane (parafraza) to przekazanie treści źródła własnymi słowami, bez dosłownego cytowania, przy zachowaniu sensu i kontekstu.

W praktyce naukowej i publicystycznej istotne jest rzetelne odnotowanie źródła. W zależności od stylu cytowania stosuje się odsyłacze w tekście (np. autor–rok) oraz pełną informację w bibliografii lub przypisach dolnych/końcowych. W niektórych dziedzinach dopuszczalne są również przytoczenia z omówieniem.

W prawie i administracji przytoczenie może oznaczać cytowanie przepisów prawa lub orzeczeń, co zwykle wymaga podania numeru artykułu, ustępu i źródła oryginału.

Zasady etyczne przytoczenia obejmują dokładne odtworzenie treści, zachowanie kontekstu, unikanie wprowadzania w błąd oraz szacunek dla praw autorskich. Niewłaściwe lub zbyt wąskie przedstawianie źródeł zagraża wiarygodności tekstu.