polarizasyona

Polarizasyona, polarizasyon süreci veya bu sürecin sonucunda ortaya çıkan durumu ifade eden Türkçe bir terimdir. Fizik ve malzeme biliminde, bir sistem dış elektrik alanına maruz kaldığında ya da iç etkileşimlerle dipol momenti kazanması durumunu açıklar. Polarizasyon, maddelerin elektriksel yanıtını ve ışığın davranışını belirler.

İki ana bağlamda ele alınır: elektriksel (dielektrik) polarizasyonu ve optik polarizasyon. Dielektrik polarizasyonda moleküllerin düzenlenmesi veya elektron bulutlarının bozulması sonucunda bir polarization density P oluşur. Bu süreç, elektronik, yönelim (dipol) ve iyonik polarizasyon olarak sınıflandırılabilir.

Polarizabilite (α), bir sistemin dış elektrik alanına karşı ne denli kolay polarize olabildiğini gösterir. P = ε0 χ_e E ile ifade edilen bağıl polarizasyon katsayısı χ_e ve dielektrik sabiti ε_r ile ilişkilidir; bu yanıt frekansla değişebilir ve dispersiyon olarak adlandırılır.

Işığın polarizasyonu, elektrik alanı vektörünün yönünün dalga boyunca sabit kalması veya dönmesi biçiminde görülür. Lineer, dairesel ve eliptik polarizasyon türleri vardır. Polarizatörlerle gelen ışığın gücü açısal olarak değiştirilir; bazı malzemeler polarizasyon bağımlı olarak ışığın geçişini etkileyebilir.

Ferroelectric gibi bazı malzemelerde polarizasyon spontane olarak ortaya çıkabilir; bu, hafıza ve sensör teknolojilerinde kullanılır. Uygulama alanları arasında LCD ekranlar, fiber optik iletişim ve optik sensörler bulunur.