pneumatikës

Pneumatika është fushë e inxhinierisë që studion dhe përdor energjinë e ajrit të kompresuar për të kryer punë mekanike dhe kontrollin e lëvizjeve. Sistemet pneumatike përdorin gazin e kompresuar, shpesh ajrin e ambientit, për të transmetuar forcë dhe për të kontrolluar mënyrën se si punojnë makinat dhe instrumentet.

Elementet kryesore të një sistemi pneumatik përfshihen nga një burim ajri (kompresor) dhe një rezervuar, sistemi i trajtimit të ajrit (filtra, regulatore, lubrifikues), rrjetat e tubacionit dhe njësi kontrolli si valva dhe lamba të drejtuara. Aktivuesit kryesorë janë cilindrat pneumatikë ose motorë ajri. Valvat kontrollojnë rrjedhën dhe drejtojnë energjinë drejt aktorëve, ndërsa pajisjet e kontrollit mund të përfshijnë sensorë dhe qendra kontrolli.

Principi themelor është se ajri i kompresuar ruan energji dhe mund të shkarkohet për të kryer punë të ndryshme, duke përhapur forcë në mënyrë të ngjashme me një piston. Avantazhet përfshijnë sigurinë në mjedise pa shkarkime lluksi, shpejtësinë dhe thjeshtësinë e përdorimit, qëndrueshmërinë dhe koston e ulët fillestare në shumë aplikacione të lehta. Disavantazhet përfshijnë humbjet energjie gjatë kompresimit dhe çerekave të presionit, nevojën për kujdes të vazhdueshëm ndaj filtrimit dhe mirëmbajtjes për të shmangur kontaminimin, dhe kufizimet në kapacitetin e energjisë krahas hidraulikës.

Aplikimet variojnë nga automatizimi industrial dhe makineritë e prodhimit, prodhimi i veglave dhe pajisjeve të paketimit, deri te sistemet e frenimit ose amortizimit ajror në disa automjete dhe zyrat e fabrikeve. Sistemet pneumatike zakonisht përputhen me standardet ndërkombëtare të projektimit, sigurisë dhe performancës për komponentët e ajrit të kompresuar. Rritja e efikasitetit varet nga mbrojtja nga rrjedhjet dhe mirëmbajtja e mirë e filtrave dhe ushqimit me ajër të pastër.