plotësimet

Plotësimet është term në gjuhën shqipe që nënkupton shtesa, përmbushje ose amandim të një mjeti të shkruar, të një dokumenti ose të një strukture gjuhësore. E nga rrënja plot- (plotë) ka kuptimin e “të bësh të plotë”; me sufiksin -ësim formohet mbiemri emëror plotësim/plural plotësimet.

Në gjuhën dhe gjuhësinë, plotësimet i referohen elementëve që plotësojnë kuptimin e një fjale ose të një predikimi. Në një fjali si “Ai lexoi një libër të gjatë,” shprehja “një libër të gjatë” është një plotësim drejtpërdrejt i predikimit “lexoi” dhe siguron informacionin ms bashkëkohor me veprimin.

Në dokumente dhe ligj, plotësimet janë amandamente ose shtesa që shoqërojnë një dokument bazë ose ndryshojnë një nga pikat e tij. Ato mund të shtojnë detaje, shkurtojnë ose ndryshojnë dispozitat e një kontrate, formulari ose akti ligjor.

Në fushën e formulareve dhe të mbledhjes së të dhënave, plotësimet përfshijnë fushat që duhet të plotësohen. Shembulli: plotësimet e një formulari të regjistrimit përfshijnë emrin, adresën dhe kontaktet.

Në publikime dhe arkivat, plotësimet mund të referohen si material shtesë ose shtesa që shoqërojnë një edition, një raport ose një publikim.

Sinonime të ngjashme përfshijnë shtesë, amandament dhe përmbushje, të cilat përdoren në kontekste të ndryshme për të shprehur të njëjtat ide të plotësimit.