patogjenezën

Patogjenezën është studimi i mekanizmave me të cilët patogjenët shkaktojnë sëmundjen tek një pritës. Procesi përfshin hyrjen e patogjenit në organizëm, përhapjen dhe kolonizimin e indeve, dhe dëmtimin e qelizave dhe organeve, shpesh të ndjekur nga një reagim inflamatore i pritësit. Natyrat dhe pasojat e patogjenezës varen nga interaksionet midis patogjenit, pritësit dhe mjedisit.

Faktorët kyç të patogjenezës përfshijnë virulencën e patogjenit (aftësinë për ngjitje, invadim, dhe prodhim toksinash ose efekte të tjera), mënyrat e dëmtimit të qelizave dhe indëve, dhe mënyrën si pritësi përgjigjet ndaj infeksionit. Dëmtimi mund të jetë drejtpërdrejt nga patogjeni ose të jetë tërthor dhe rezultat i përgjigjes imune. Gjithashtu, inflamacioni dhe shërimi i indeve mund të kontribuojnë në shfaqjet klinike.

Patogjenët mund të jenë baktere, viruse, fungë dhe parazitë. Infeksionet mund të jenë primare, oportuniste ose latent. Studimi i patogjenezës përfshin mënyra të ndryshme hulumtuese, përfshirë metodat molekulare dhe qelizore, histologjinë dhe modelimi në kafshë ose në kulturë qelizash, me qëllim të kuptimit të mekanizmave themelorë dhe të zhvillimit të strategjive për parandalim, diagnostikim dhe trajtim.