pamjaftueshmërinë

Pamjaftueshmërinë, formë e gjuhës shqipe e mirëfilltë e fjalës pamjaftueshëm me nyje afine, përshkruan gjendjen kur diçka nuk është e mjaftueshme për të përmbushur nevojat, standardet ose pritshmëritë. Mund të referohet tek burimet, shërbimet, kapacitetet e planifikimit apo tek evidenca ose performanca. Përdoret gjerësisht në fushat ekonomike, publike, arsimore dhe shoqërore për të përshkruar një mungesë të kuptueshme të asaj që është e nevojshme për një rezultat të dëshiruar.

Etimologjia e fjalës bie nga mbiemri mjaftueshëm (i mjaftueshëm) me negacionin pa-, që krijon emrin pamjaftueshmëri. Forma të tjera të përdorimit përfshijnë pamjaftueshmërinë ose pamjaftueshmerinë, varësisht nga rasti dhe konteksti sintaktik. Në shqip, termi përdoret si një nocion i përgjithshëm dhe i specifikuar në varg të fushave të ndryshme, duke ndihmuar në identifikimin dhe vlerësimin e nevojës për përmirësim ose rishpërndarje burimesh.

Kontekste të zakonshme përfshijnë pamjaftueshmërinë e buxheteve dhe resurseve në sektorin publik, pamjaftueshmërinë e infrastrukturës ose shërbimeve publike, pamjaftueshmërinë e të dhënave ose provave në hulumtime, si dhe pamjaftueshmërinë e aftësive ose kapaciteteve organizative. Zakonisht nënkupton nevojën për rishpërndarje të burimeve, përmirësim të procesve, investime shtesë ose reformë politike dhe administrative për të adresuar mangësitë.