pamjaftueshmëri

Pamjaftueshmëri është term në gjuhën shqipe që përshkruan një gjendje të papërshtatshmërisë ose të mjaftueshmërisë; kur burimet, kapacitetet ose proceset nuk arrijnë të kënaqin nevojat, standardet ose objektivat. Ai mund të aplikohet ndaj individëve, institucioneve ose sistemeve dhe përdoret gjerësisht në shkenca sociale, ekonomi, administratë publike dhe planifikim.

Etymologjikisht, fjala formohet nga prefiksi pa- (negacion) bashkë me fjalën mjaftueshëm dhe sufiksin -ëri, duke prodhuar një emër abstrakt që shpreh mungesën e mjaftueshmërisë. E kundërta e pamjaftueshmërisë është mjaftueshmëria, term i cili nënkupton aftësinë për të përmbushur nevojat.

Zbatimi i pamjaftueshmërisë shtrihet në fusha të ndryshme. Në politikën publike, ajo mund të përshkruajë mangësitë në ofrimin e shërbimeve ose në financim. Në infrastrukturë, pamjaftueshmëri e çon në ndërtimin ose përmirësimin e faciliteteve të pamjaftueshme; në shëndetësi, ajo mund të nënkuptojë mungesë të stafit ose pajisjeve. Në arsim, mund të nënkuptojë burime të kufizuara që nuk mbulojnë nevojat e nxënësve.

Mjetet për adresimin e pamjaftueshmërisë përfshijnë vlerësimin e hendekut ndërmjet kërkesës dhe furnizimit, planifikimin e investimeve, avancimin e kapaciteteve dhe përmirësimin e efikasitetit të proceseve. See also related terms like mjaftueshmëri.