meiðslahættu

Meiðslahætta er hugtak sem lýsir líkum á meiðslum vegna tiltekinnar starfsemi, t.d. íþrótta, vinnu eða daglegs lífs. Hún byggist á samspili þriggja þátta: hættu sem skapast af aðstæðum eða verknaði, útsetningar (hversu mikið eða oft starfsemin er framkvæmd) og viðnáms (undirbúning, heilsu og færni einstaklings). Með þessum hætti er meiðslahætta metin sem samverkandi heild fremur en sem eitt eitt atriði.

Faktor sem hafa áhrif: líkamlegt stand og þol, þreytu og svefn, fyrri meiðsli, tækni og öryggi í framkvæmd, búnaður og líkamlegt útlit, og umhverfisþættir eins og undirlag, loftgæði og veður. Aukning álags, óstöðug vinna eða léleg undirbúningur geta aukið hættuna.

Meðferð meiðslahættu felst oft í gagnasöfnum sem sýna tíðni meiðsla á hverjum 1000 klukkustunda æfingartíma, hlutfall meiðsla milli hópa og áhættumat. Notuð eru spurningalistar, athugun og eftirfylgnitölfræði til að meta áhættu og árangur forvarna.

Forvarnir miða að því að draga úr útsetningu eða auka viðnám: stigbundin þjálfun (t.d. jafnvægi og stöðugleiki), rétt tækni og búnaður, góður upphitun og hvíld, næg næring og svefn, og öryggisaðgerðir í umhverfi (gott undirlag, viðhald tækja).

Meiðslahætta er grundvallaratriði í öryggisstjórnun í íþróttum, vinnu og menntastofnunum og stuðlar að öruggari framkvæmd, betra skipulagi þjálfunar og gegndarlausri endurhæfingu.