hvatningarviðtöl

Hvatningarviðtöl, oft stytt sem MI, eru samvinnu- og persónubundin aðferð til að auka innri hvata og skuldbindingu einstaklings til hegðunarbreytinga. Hún var þróuð á áttunda áratugnum af William Miller og Stephen Rollnick og hefur verið víða beitt í heilbrigðis- og meðferðarumhverfi, t.d. fyrir vímuefnamisnotkun, reykingar, offitu og aðra lífsstílbreytingar.

Meginmarkmið MI er að vinna með ambivalens og stuðla að breytingarviðhorfi, frekar en að beita réttætingu eða þrýstingi. Aðferðin byggist á fjórum meginstoðum: samvinnu (samstarf milli aðila), kalla fram innri hvata (evocation), sjálfsákvörðunarrétt (autonomy) og samúð/hlutverk gagnvart skjólstæðingi (compassion). Mest nota tól MI eru OARS: opnar spurningar, staðfestingar, endurspegla hlustun (reflective listening) og samantektir.

Ferlið felst í notendamiðuðu samtali sem stuðlar að því að einstaklingurinn tjái breytingar-umræðu og styrki trú sína á getu til að breyta. MI getur verið stutt (brief MI) eða lengra í lengri meðferð, oft sem hluti af heildarmeðferð.

Rannsóknir og gæði: Fjöldi kerfisbundinna rannsókna sýnir að MI eykur þátttöku og getur bætt hegðunarbreytingu, sérstaklega þegar hún er rétt þjálfuð og fylgt eftir með samræmdu eftirliti og stuðningi. Takmarkanir fela í sér misjöfnan árangur eftir aðstæðum, menningu og þjálfun.

MI er siðferðisleg og foreldur að auka valdeflingu einstaklingsins frekar en að benda honum á þær breytingar sem aðrir ætla að gera.