hringrásinarflæði

Hringrásinarflæði er flæði vökva í lokuðu lykkjakerfi, þar sem vökvi hringlar reglulega um kerfið án þess að leka út. Hugtakið er notað í bæði líffræði og verkfræði; í líffræði vísar það til blóðrásarinnar og í verkfræði til lokuðra kælivökva- eða annarra vökvahringa.

Í líffræði: Hjartað starfar sem pumpa sem myndar þrýstilægð sem knýr blóðið í gegnum slagæðakerfið, háræðarnar og bláæðarnar. Flæðið getur verið púlsandi og stjórnast af taugakerfi, æðavídd og æðaviðnámi. Í háræðum fer fram næringar- og úrgangsflutningur milli blóðs og vefja, og blóðflæði mótar þægindi æðavefs og starfsemi líffæris. Hringrásarflæði skiptir miklu máli fyrir hitastjórnun, vökva- og saltajafnvægi og ónæmiskerfið.

Í verkfræði: Í lokuðum kerfum, eins og kælivökvakerfi, hitakerfi eða viðarvökva-hringkerfi, er vökvinn dælt í gegnum kerfið og endurheimt í geymi. Flæði er háð afli pumpu og þrýstijöklum milli staða í lykkjunni. Reyndurnum (Reynolds) stafar af því hvort flæðið er lamínískt eða rís til turbulent; fyrir rör sem eru lang og slétt gilda Hagen–Poiseuille-lögmálið fyrir lamínískt flæði.

Mælingar og greining: Flæðimælar, Doppler-tækni til mælingar á blóðflæði, og myndgreining (t.d. MRI) eru notuð til að meta flæði. Einnig eru tölulegar simuleringar með computational fluid dynamics (CFD) notaðar til að spá fyrir um þrýstiamögn, hraða og blóðskipti.

Sjá einnig: blóðrásarkerfið, hemodynamics, fluid dynamics, lokuð kerfi.