gróðurhús

Gróðurhús er byggt til að rækta plöntur í stjórnuðu umhverfi. Í gróðurhúsi er hitastig, loftrærsla, ljósi og rakastjórnun hliðholl, sem gerir plöntum kleift að vaxa og framleiða án fyrirjar veðurs. Gróðurhús eru notuð bæði til garðyrkju í eigin garð, í atvinnuframleiðslu og í vísindarannsóknum.

Orðið gróðurhús er samsett úr orðunum gróður og hús og vísar til húss þar sem plöntur þroskast undir stjórn. Sögu þeirra má rekja aftur til Hollands á 17. öld þar sem fyrstu glasgróðurhús urðu til. Með framvindu tækni urðu mörg gróðurhús síðar hituð, þéttu og stærri, og gerðu ræktun allt árið mögulega í kalda loftslagi.

Tæknin í gróðurhúsa felst í hitun, loftræsingu, raka- og næringarstjórnun, ljósgjafa og skammhlíf. Fyrirtæki og heimili nota gler eða plastefni eins og polykarbonat til að hleypa ljósi inn en halda hita. Gróðurhús skiptast meðal annars í regluleg gróðurhús, rafmagnshitaðar gluggar, og plastgróðurhús.

Notkun felur í sér framleiðslu grænmetis, ávaxta, kryddjurtar, og annarra plantna í mikilli einangrun. Rannsóknargróðurhús hvetja til þróunar, t.d. í stofnfrumulækning eða plöntufræði. Í almennri garðyrkju býður gróðurhús upp á aukna afköst og jafnframt lengri vextiatri fyrir grænt og blóm.

Umhverfisáhrifin snúast um orkunotkun og kostnað. Til að minnka umhverfisfótspor gróðurhúsa eru tilraunir með endurnýjanlega orku, svo sem sól-, jarðhita- eða vindorkan, auk betri einangrunar og annarra aðferða til að spara orku. Gróðurhús geta stuðlað að sjálfbærri garðyrkju ef þau eru nýtt með umhverfisvænni orkuframleiðslu og endurnýtingu.

---