greiðslufjáreign

Greiðslufjáreign er fjárhagsleg eign sem veitir rétt til að fá greiðslur í framtíðinni samkvæmt samningi. Slíkar eignir eru taldar með fjármálareignir og gegna mikilvægu hlutverki í bókhaldi, fjármálastjórnun og fjárfestingarstefnu fyrirtækja og stofnana. Í alþjóðlegu samhengi samsvara þær hugtakinu financial asset.

Dæmi um greiðslufjáreign eru innheimtireikningar, lán sem eigandi hefur veitt öðrum, skuldabréf og önnur verðbréf sem bera greiðslur samkvæmt samningi, auk réttinda til framtíðar greiðslna sem byggja á samningum. Slíkar eignir koma oft fram í rekstri og uppgjöri fyrirtækja, og þær eru notaðar til að mæla væntanlegar greiðslur og fjárhagslegt vægi fyrirtækja.

Meðferð í bókhaldi felur í sér að greiðslufjáreignir eru upphaflega skráðar til sanngjörns verðs og eftir það er matið miðað við markmið eignarinnar. Ef markmiðið er að halda eigninni til að safna greiðslum er hún metin að endurútreiknuðu kostnaði (amortized cost) eða sambærilegu mati. Ef markmiðið er að selja eignina eða eiga viðskipti er hún metin samkvæmt sanngjöfnun eða öðrum viðeigandi matsaðferðum. Eftirlit með greiðsluvanda og fyrirvara vegna hugsanlegs taps byggir á mati fyrirspár og áætlaðs taps (expected credit loss).

Greiðslufjáreign er þannig mikilvæg í starfsemi banka, fjármálafyrirtækja og annarra fyrirtækja sem eiga milligöngu í verðbréfaviðskiptum eða langtímafjármálalán. Notkun hugtaksins er algeng í íslenskum bókhalds- og fjármálatexta, en útfærslur geta verið mismunandi eftir reglugerðum og fyrirtækja.