efnahagsástandsins

Efnahagsástandið vísar til heildarstöðu hagkerfis á hverjum tíma og tekur til framleiðslu, eftirspurnar, atvinnu, verðlags og utanríkisviðskiptasambanda. Það er ákvarðað af innlendum þáttum eins og peningastefnu, skattamálum, ríkisfjármálum og fjárfestingu, sem og utanaðkomandi áhrifum eins og alþjóðlegri eftirspurn, kjarnaverðlagsbreytingum og fjármálamarkaði.

Meginmælingar til að meta efnahagsástandið eru hagvöxtur (breyting á verg landsframleiðslu), atvinnuástand og atvinnuleysi, verðbólga (CPI eða næsti mælieining), framleiðni og raunvirði launa, fjárfesting, innfluttar og útfluttar vörur og þjónusta, ásamt opinberum fjármálum (rekstrar- og skuldastaða) og vaxtastigi. Gagnleg er einnig skoðun á gjaldeyrisgengi og utanríkisviðskiptum.

Efnahagsástandið getur skipt í tímabil: uppsveiflur/uppbyggingu, hámark, samdrátt eða kreppu og botn/endurkomu. Hvað varðar stefnu hafa stjórnvöld og seðlabankar oft umsjón með að halda hagkerfinu stöðugu með peningastefnu, skattastefnu, útgjöldum og ríkisfjármálastjórnun, til að stuðla að jafnvægi milli hagvaxtar, verðbólgu og atvinnu.

Takmarkanir: Gögn um efnahagsástand eru stundum seinkað eða endurskoðuð og mælingar fela í sér óvissu og forsendur.