dreifingarmöguleika

Dreifingarmöguleikar eru valkostir um hvernig vara, þjónusta eða efni berst til endanotenda. Í rekstri felur val dreifingaraðferða í sér að velja dreifingarleiðir, samstarfsaðila og afhendingartíma með markmiði að ná til markhópa á hagkvæman hátt. Hugtakið er notað í íslenskri orðræðu til að lýsa bæði hefðbundnum og stafrænum dreifingarleiðum, eins og beint til neytenda, dreifingu með milliliðum eða fjölkanalakerfi.

Helstu dreifingarlindir eru: beint til neytenda (direct-to-consumer), dreifing með milliliðum (distributors, smásalar) og margkanalakerfi (omnichannel). Stafrænar dreifingarleiðir fela í sér streymi eða niðurhal aðgengi, leyfisveitingu, og lausnir eins og SaaS. Í útgáfu og fjölmiðlum eru möguleikar prentaútgáfa, stafrænar útgáfur og dreifing til bókasafna og skóla.

Þættir sem ráða vali eru stærð markhóps, landfræðileg dreifing, kostnaður, stjórnun vörumerkis, hraði til markaðar, og reglugerð. Einnig þarf að huga að samkeppni, birgðastjórnun, tækniöryggi og persónuvernd. Mikilvægt er að meta heildarkostnað, ávinning og sveigjanleika kanala til að mæta eftirspurn og stefnu fyrirtækisins.

Ferlið felur í sér markmiðagreiningu, virðiskeðjulíkön, val dreifingarrása, samningsgerð og framkvæmd. Eftirfylgni með lykiltölfræði eins og umfang, tekjur, hagnaður, nýrri viðskiptavinir, birgðastöðugleiki og afhendingartími. Dæmi: raf- og tæknifyrirtæki sem sækja dreifingu í gegnum smásölu og eigin verslun, eða hugbúnaður sem dreift er beint til fyrirtækja og einnig í gegnum app-verslanir.