cykloalkanach

Cykloalkany, znane również jako węglowodory cykliczne, to nasycone związki organiczne, w których atomy węgla tworzą zamknięty pierścień. Ich ogólny wzór sumaryczny to CnH2n, gdzie n jest liczbą atomów węgla w pierścieniu i jest większe lub równe 3. Najprostszym cykloalkanem jest cyklopropan, posiadający pierścień z trzech atomów węgla. Kolejne cykloalkany to cyklobutan (4 atomy węgla), cyklopentan (5 atomów węgla), cykloheksan (6 atomów węgla) i tak dalej.

Struktura cykloalkanów charakteryzuje się obecnością wiązań pojedynczych między atomami węgla tworzącymi pierścień. W przeciwieństwie do acyklicznych alkanów, cykloalkany mają mniejszą liczbę atomów wodoru z powodu zamknięcia pierścienia. Właściwości fizyczne cykloalkanów, takie jak temperatura wrzenia i topnienia, zazwyczaj rosną wraz ze wzrostem masy cząsteczkowej. Są one zazwyczaj słabo rozpuszczalne w wodzie, ale dobrze rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych.

Reaktywność chemiczna cykloalkanów jest niższa w porównaniu do ich acyklicznych analogów, szczególnie w przypadku cykloalkanów o większych pierścieniach, które są bardziej stabilne. Cykloalkany mogą ulegać reakcjom spalania, a także niektórym reakcjom substytucji rodnikowej w warunkach wysokiej temperatury lub pod wpływem promieniowania UV. Mniejsze pierścienie, takie jak cyklopropan i cyklobutan, są bardziej naprężone i mogą wykazywać większą reaktywność, np. w reakcjach addycji. Cykloalkany znajdują zastosowanie jako rozpuszczalniki oraz jako substraty w syntezie organicznej.