Samþættingarprófanir

Samþættingarprófanir, einnig þekktar sem Integration Testing á ensku, eru gerð hugbúnaðarprófana sem leggur áherslu á að prófa samþættingu ýmissa eininga eða kerfa. Í stað þess að prófa hverja einingu fyrir sig, eins og í einingarprófunum, skoða samþættingarprófanir hvernig þessar einingar virka saman þegar þær eru sameinaðar. Markmiðið er að finna villur sem koma upp á milli eininganna, til dæmis í samskiptum þeirra eða gagnaskiptum.

Það eru nokkrar mismunandi aðferðir til að framkvæma samþættingarprófanir, þar á meðal Big Bang, Top-Down, Bottom-Up og Sandwich nálganirnar. Big Bang nálgunin felur í sér að allar einingar eru samþættar á sama tíma og síðan prófaðar. Top-Down nálgunin byrjar með efstu einingunum og vinnur sig niður, á meðan Bottom-Up nálgunin byrjar með neðri einingunum og vinnur sig upp. Sandwich nálgunin sameinar Top-Down og Bottom-Up aðferðirnar.

Helstu ávinningur af samþættingarprófunum er að þær geta hjálpað til við að uppgötva villur snemma í þróunarferlinu, sem getur sparað tíma og kostnað síðar meir. Þær tryggja einnig að kerfið sem heild virki eins og til er ætlast og að gögn séu flutt rétt milli mismunandi hluta þess. Þessi tegund prófana er nauðsynleg til að tryggja stöðugleika og áreiðanleika flókinna hugbúnaðarkerfa.