Núkleótíðafjöldi

Núkleótíðafjöldi vísar til fjölda núkleótíða sem mynda líffræðilega stóra sameind, svo sem DNA eða RNA. Núkleótíð eru byggingareiningar þessara kjarnsýra og hver sameind samanstendur af þremur hlutum: fosfathópi, sykur (deoxýribósa í DNA og ríbósa í RNA) og köfnunarefnisbundið basa (adenín, þímín, cýtósín, gúanín og úrasíl í RNA).

Lengd DNA-sameindar er oft mæld í basa-parjum, þar sem eitt basa-par samanstendur af tveimur núkleótíðum sem eru bundin saman. Til dæmis, í tvíþráðu DNA, bindur adenín alltaf við þímín og gúanín við cýtósín. Þannig að ef DNA-sameind er 1000 basa-pör að lengd, þá inniheldur hún 2000 núkleótíð.

Í tilviki RNA, sem er yfirleitt einsþráðugt, er lengdin einfaldlega mæld í fjölda núkleótíða. RNA-sameindir geta verið mismunandi að lengd, allt frá fáum núkleótíðum í smá-RNA-sameindum til þúsunda í mRNA-sameindum sem bera erfðaefni frá DNA til ríbósóma.

Núkleótíðafjöldi er mikilvæg stærð þegar rannsakaðir eru gen, erfðamengi og virkni kjarnsýra. Það getur haft áhrif á eiginleika eins og stöðugleika, bindiefni og virkni líffræðilegra kerfa. Til dæmis getur lengri DNA-þráður verið stöðugri og getur haft meiri upplýsingar. Mæling á núkleótíðafjölda er grunnur í mörgum líftæknilegum aðferðum eins og PCR og gensafræði.