Notendatakmörkun

Notendatakmörkun er stefna eða framkvæmd sem miðar að því að takmarka umfang persónuupplýsinga sem safnað er, unnið með og deilt með í kerfum og þjónustu. Markmiðið er að vernda friðhelgi notenda, draga úr áhættu og uppfylla persónuverndarreglur, svo sem GDPR. Gagnaöflun og vinnsla eru aðeins heimil ef hún er nauðsynleg fyrir tiltekinn tilgang, og notendur hafa vald til að stjórna eigin gögnum.

Helstu aðferðir felast í gagnaminni (safna aðeins það sem nauðsynlegt), tilgangshömlun (nota gögnin aðeins fyrir tilgreindan tilgang), upplýstu samþykki og gagnsæi, geymslu- og eyðingarreglur, aðgangsstýringu og rekjanleika, og notkun pseudonymization eða dulkóðunar til að verja gögn. Einnig fer fram mat á persónuverndaráhrifum (DPIA) þegar nýjar kerfisgerðir eru teknar í notkun, og gagnaskrá eða gagnavinnsluferli heldur utan um gagnasamskipti. Notendatakmörkun á einnig að vera hluti af hönnun og rekstri kerfa.

Ávinningar notendatakmörkunar eru aukin friðhelgi, minni áhætta fyrir persónuupplýsingar og betri samræmi við lög. Á sama tíma getur hún takmarkað persónulega sérsniðna þjónustu og notendaupplifun, og krefst aukinnar hönnunarvinnu, gagnaskráningar og stöðugra endurskoðana. Útfæring krefst samvinnu milli þróunarteyma, laga- og öryggisdeilda og stöðugrar eftirlits með gagnagangi.