Neikvæðnisviðhorfs

Neikvæðnisviðhorfs er hugtak sem lýsir almennri tilhneigingu til að túlka reynslu og aðstæður með neikvæðum tón. Einstaklingar með slíkum viðhorfum leggja oft áherslu á hugsanleg vandamál, hættu og mögulega neikvætt útkomu frekar en jákvæðar eða hlutlausar hliðar atburða. Slík viðhorf geta komið fram í daglegri túlkun á upplýsingum, atvikum og eigin getu, og geta haft áhrif á hvernig menn aðlaðast að lausnum eða takist á við erfiðleika.

Hugmyndin byggir á samsetningu neikvæðni og viðhorfs; neikvæðnis- er forskeyti sem vísar til þess að horft sé á hliðar atburða sem neikvæðar eða að minnsta kosti áhersla sé á möguleg vandamál. Í þroska- og ráðgjafarlöndum er þessi tilhneiging oft rannsökuð sem hluti af almenni hugsun og félags- eða persónuleikaeinkennum.

Í fræðilegu samhengi eru mælingar oft byggðar á spurningalistum sem meta pesimisma, trú á neikvæðu útkomu og hvernig einstaklingar túlka atburði. Viðmiðin reyna að varpa ljósi á hversu sterk tilhneigingin er og hvernig hún liggur til grundvallar ákvörðunum, atferli og tilfinningasamsetningu.

Veldur mekanismi neikvæðnisviðhorfs eru hugrænir ferlar eins og neikvæð sannleiksgildi (negativity bias), túlkun sem hallast að neikvæðu og aukin viðbrögð til hættu. Þessi ferli geta aukið kvíða og forðunarhegðun, drepið rannsóknar-kvíða og dregið úr vellíðan og félagslegum samskiptum. Í sumum aðstæðum geta hins vegar varnir gegn hættu eða að aðlaga viðhorfið að raunveruleikanum reynst gagnlegt.

Rannsóknir benda til að tilhneigingin sé breytileg eftir aldri, menningu og aðstæðum. Meðferð, sem blandar gagnrýnum hugsun, vandamálabrúnum og lausnamiðaðri nálgun, getur aukið hæfni til jákværra og raunsæjar hugsunarhátta. Lykilatriði er að neikvæðnisviðhorf eru ekki óhjákvæmlega slæm og geta verið Aðlagaði í ákveðnum kontextum, en stuðningur til betri sjálfræði og sambanda getur leitt til heildrænnar vellíðunar.