Heilsuhætta

Heilsuhætta er hugtak sem lýsir hvaða sem er atvik eða aðstæður sem geta ógnað heilsu fólks. Hættan byggist á samspili hættuþátta og útsetningar. Hún getur átt við í vinnuumhverfi, heimili eða samfélagi og er notuð til að ákvarða hvaða varúðarráðstafanir eru nauðsynlegar.

Algengar tegundir heilsuhættu eru kemískir hættur (efni sem geta skaðað líkamann), líffræðilegar hættur (bakteríur, veirur, mygla), líkamlegar hættur (hávað, geislun, hitastig), ergónómískar hættur (endurtekin hreyfing, röng líkamsstaða, lyfting) og sálfélagslegar hættur (streita, vinnuálag, langar vaktir).

Til að draga úr heilsuhættu þarf að greina útsetningu og meta heildarhættu. Ferlið felst í að bera kennsl á hættu, mæla útsetningu og meta áhættu. Niðurstöður leiða til ráðstafana til að koma í veg fyrir eða draga úr hættu, meðal annars með verkfræðilegar ráðstafanir, stjórnunarráðstafanir og persónuhlífar (PPE).

Löggjöf og reglur krefjast þess að atvinnurekendur greini heilsuhættu, setji í gang viðeigandi ráðstafanir, veiti þjálfun og upplýsingaöflun og tilkynni þegar hætta er til staðar. Vinnueftirlit og aðrir opinberir aðilar hafa eftirlit með framkvæmd þeirra ráðstafana.

Notkun heilsuhættu sem hugtaks er viðurkenndur í mörgum geirum, eins og í atvinnulífi, byggingar- og framleiðsluiðnaði og almennri umhverfis- og þjóðheilsu. Hugtakið stuðlar að skilningi, mati og minnkun heilsutjón.