Forritunarferlið

Forritunarferlið vísar til röð skrefa sem fylgt er við hönnun, smíði, prófun og viðhald hugbúnaðar. Það er kerfisbundin nálgun til að tryggja að hugbúnaður sé þróaður á skilvirkan hátt og uppfylli settar kröfur.

Fyrsti áfanginn er skilgreining á kröfum þar sem þarfir notenda og hagsmunaaðila eru greindar og skjalfestar. Í kjölfarið kemur hönnunarstig þar sem hugbúnaðararkitektúr, gagnagrunnsgerðir og notendaviðmót eru útfærð. Þessi stig tryggja að grunnurinn sé sterkur áður en kóðun hefst.

Kóðunarstigið felur í sér að raunverulegur hugbúnaður er skrifaður með því að nota valið forritunarmál. Góð kóðunarhefð er mikilvæg til að ná fram læsileika og viðhaldshæfni. Eftir kóðun er hugbúnaðurinn prófaður til að finna og leiðrétta villur. Prófunaraðferðir eru margvíslegar, þar á meðal einingarprófanir, samþættingarprófanir og notendaviðtökuprófanir.

Þegar hugbúnaðurinn hefur verið prófaður og telst tilbúinn er hann settur í notkun. Þessi áfangi getur falið í sér uppsetningu, þjálfun notenda og dreifingu. Að lokum er viðhaldsáfanginn þar sem hugbúnaðurinn er uppfærður, villur sem koma upp í notkun eru lagfærðar og nýir eiginleikar eru mögulega bætt við. Allt þetta ferli er oft endurtekið þar sem hugbúnaðurinn þróast með tímanum.