Endurhæfingar

Endurhæfingar eru heildstæður ferli sem miðar að því að endurheimta eða bæta færni og daglega þátttöku einstaklinga eftir sjúkdóm, slys eða fötlun. Markmiðið er að auka sjálfstæði, minnka þörf fyrir aðstoð og bæta lífsgæði með einstaklingsmiðuðum meðferðaráætlunum.

Ferlið byggist á ítarlegu mati, markmiðsetningu og samstilltu verklagi. Helstu þættir endurhæfingar eru líkamleg endurhæfing (sjúkraþjálfun), starfsendurhæfing og starfsþjálfun, mál- og talþjálfun, sálfræðilegar og atferlislegar aðferðir, sem og ráðgjöf í tæknilegum aðstoðartækjum, húsa- og umhverfisbreytingum. Að auki er unnið að þátttöku í samfélaginu, tómstundum og vinnu eða námi.

Einingar og aðilar sem kemur að endurhæfingu eru mismunandi eftir aðstæðum, en oft starfa læknar, sjúkraþjálfarar, starfs- og málþjálfarar, sálfræðingar, félagsráðgjafar og aðrir fagmenn í fyrirbyggingu og stuðningi. Meðferð getur verið veitt í sjúkrahúsi, endurhæfingarmiðstöð, heima hjá sjúklingi eða í kjölfar fjar-endurhæfingar. Fjöldi lausna og aðferða eru háðar aðstæðum, t.d. stytting á komu í sjúkradeildir eða heimakomur.

Árangur endurhæfingar byggist á einstaklingsbundnum mælingum, færni í daglegu lífi, þátttöku í samfélagi og lífsgæði. Kerfisbundin rannsóknir leggja áherslu á heildræna nálgun og notkun fácil mælinga, þar sem markmiðin eru í samræmi við ICF-rammann. Endurhæfingakerfi eru oft hluti af opinberri heilsugæslu og ákvarðast af laga- og fjármögnunarkerfum í hverju landi.