Barnahjúkrun

Barnahjúkrun er sérgrein hjúkrunar sem einbeitir sér að meðferð, velferð og þroska barna og ungmenna ásamt fjölskyldum þeirra. Hún nær til ungbura til unglinga og tekur mið af líffræði, þroska, sálfélagslegum þörfum og heilsufarslegri sögu barnsins. Markmiðið er að stuðla að heilbrigðri þróun, vellíðan og að lágmarka kvilla og sársauka, með verkjastýringu, næringu og endurhæfingu sem hliðargildi.

Starf barnahjúkrunar á sér stað í mörgum umhverfum, s.s. sjúkrahúsi (barnadeild og nýburasvið), NICU, heilsugæslu, heimahjúkrun og skólaheilsu. Hjúkrunarmenn vinna í nánu samstarfi við lækna, talmeðferð, næringarfræðinga og aðra fagmenn og leggja áherslu á fjölskylduvænt ráð og þátttöku barnsins.

Helstu verkefni og færni eru: mats- og eftirfylgd með þroska og ástandi barns; lyfjagjöf og meðferð sem hentar aldri og þyngd; verkjastjórn, næring og vökva; umönnun, hreinlæti og smitvarnir; bólusetningar og heilsuefling; samskipti við börn og fjölskyldur og þátttaka í ákvarðunum sem varða velferð barnsins; vernd barna og samstarf við barnavernd.

Menntun og starfsþróun: fagmenn í barnahjúkrun hafa lokið háskólanámi í hjúkrunarfræði og langan eða styttri sérnám í barnahjúkrun. Þeir stunda reglulega endurmenntun og vinna í þverfaglegu samstarfi, byggt á vísindalegum grunni til að bæta þjónustuna.

Nútímatengd þróun: aukin áhersla á langvinnar sjúkdóma barna, notkun tækni (t.d. fjarlækningar og rafræn gögn), þverfaglegt starf, jöfnuð í aðgengi að þjónustu, öryggi og vernd barna.