vetrarsólhvörfin

Vetrarsólhvörfin er náttúrulegt himinfræðilegt fyrirbæri sem markar þann tíma ársins þegar sólin nær suðlægustu stöðu sinni í himninum og veldur stystu ljósmagn dags dagsins á norðurhveli jarðar.

Á norðurhveli jarðar eru vetrarsólhvörfin venjulega 21. eða 22. desember, en á suðurhveli jarðar eru þau um 20. eða 21. júní.

Fræðilega er vetrarsólhvörfin skilgreind sem augnablik þegar sólin nær suðlægustu stöðu sinni, sem veldur styttu dagsljóss á norðurhveli jarðar. Daglengdin og sólarsættin hafa áhrif á veðurfar og lífsskilning á þessum tíma.

Margar menningarhefðir tengja þennan tímamót við ljósið sem fylgir vetrarvindi og endurnýjun. Hátíðarhöld, ljósalitir, samverur og raðahefðir eiga sér oft stað kringum vetrarsólhvörfin og eru notuð sem tímamót til að fagna von, endurnýjun og lengri sólskil í komandi mánuðum. Í samtímanum er vetrarsólhvörfin því bæði viðurkennt náttúrufyrirbæri og tækifæri til menningarlegra átaka og tengslavirka.