tungumálakóðar

Tungumálakóðar eru kerfisbundnar merkingar sem notaðar eru til að tákna tungumál, sérstaklega í upplýsingatækni og skjölum. Þessir kóðar hjálpa til við að auðkenna tungumál á skilvirkan hátt og gera kleift að meðhöndla texta sem er hluti af margtungumælum kerfum. Einn þekktasti staðallinn fyrir tungumálakóða er ISO 639.

ISO 639 skiptist í nokkra hluta. ISO 639-1 notar tveggja bókstafa samheiti, svo sem "en" fyrir ensku, "fr" fyrir frönsku og "de" fyrir þýsku. Þetta er algengast í vefþróun og í einföldum forritum. ISO 639-2 notar þriggja bókstafa samheiti, sem getur verið gagnlegt þegar tveggja bókstafa kóðar eru ekki nægilega sértækir eða þegar þarf aðgreina nánari afbrigði. ISO 639-3 býður upp á þriggja bókstafa kóða fyrir öll þekkt tungumál, þar á meðal útdauð og forn tungumál.

Tungumálakóðar eru nauðsynlegir í ýmsum forritum. Þeir eru notaðir í skjölum til að tilgreina tungumál skjalsins, sem hjálpar til við leit og flokkun. Í tölvum eru þeir notaðir til að stilla notandaviðmót, eins og val á tungumáli í hugbúnaði eða stýrikerfum. Vefsíður nota tungumálakóða í HTML skjalahausum (til dæmis með `lang` eigindinni) til að hjálpa til við aðlaga og bæta SEO. Einnig eru þeir notaðir í gagnagrunnum og í samskiptareglum.

Notkun staðlaðra tungumálakóða tryggir samræmi og skilvirkni í alþjóðlegu samhengi, auðveldar samskipti og gagnaskipti milli mismunandi kerfa og tungumála.