sipërfaqeja

Sipërfaqja është një koncept që përdoret për të përshkruar sipërfaqen ose kufirin e jashtëm të një objekti, apo kufirin midis dy fazave në hapësirë. Në të folurit e përditshëm, ai term i referohet pjesës së jashtme të një trupi të ngurtë, si sipërfaqja e një makine ose e një druri.

Në matematikë, sipërfaqja është një sipërfaqe dy-dimensionale që ndodhet në hapësirën tre-dimensionale dhe shërben si kufiri i një vëllimi. Ajo shpesh përshkruhet me një rrugë parametrike r(u,v) dhe mund të ketë karakteristika të ndryshme, si kurbaturë apo gjeresi. Llogaritja e sipërfaqes kryhet me integrale që varet nga forma.

Shembuj të njohur të sipërfaqeve të thjeshta janë sfera (sipërfaqe 4πr^2) dhe cilindri (sipërfaqe totale 2πr^2 + 2πrh).

Në aplikime të tjera, sipërfaqja luan një rol të rëndësishëm në fizikë, ku flitet për tensionin sipërfaqor dhe ndërveprimet ndërmjet fazave, dhe në gjeografi dhe GIS, ku studimi i sipërfaqes së Tokës është thelbësor për hartografi, topografi dhe modelimin e terrenit.

Etimologjikisht, sipërfaqja vjen nga fjalët sipër (lart) dhe faqe (faqe), që bashkuar nënkuptojnë kufirin e jashtëm të një forme.