numërimit

Numërimi është procesi i vlerësimit të sasisë së objekteve përmes numrave. Në kuptimin më të gjerë, ai përfshin gjithashtu renditjen e objekteve në një seri dhe identifikimin e tyre për referencë. Numërimi shërben si bazë për kuptimin e sasisë, renditjes dhe krahasimit dhe është një nga konceptet themelore në matematikë, arsimin dhe analizën e të dhënave.

Termi vjen nga rrënja numër- dhe sufiksi -im, të cilët formojnë emërtimet e veprimeve që lidhen me numërimin në gjuhën shqipe. Në këtë kontekst, numërimi mund të nënkuptojë të përllosh një sasi (numërimi kardinal) dhe të renditësh objekte (numërimi ordinal).

Historikisht, numërimi është zhvilluar me përdorimin e mjeteve të ndryshme, nga gishtat dhe abakusi deri te shifrat e para dhe sistemet e numërimit me baza të ndryshme. Përhapja e sistemit decimal dhe standardizimi i shifrave kanë sjellë kapacitete të përllogaritjes, dokumentimit dhe tregtisë në shkallë globale.

Në kohët bashkëkohore, numërimi përdoret gjerësisht në arsim, statistikë, informatikë dhe shkenca të të dhënave. Në programim, numërimi shërben për të gjurmuar frekuencën e ngjarjeve ose për të rritur një variabël; në matematikë lidhet me kardinalitetin dhe renditjen.

Si proces kulturor dhe gjuhësor, numërimi përfshin mënyrën se si shprehen numrat në gjuhë dhe mënyrën se si ata organizojnë informacionin.