neyðarsamgöngur

Neyðarsamgöngur eru kerfi, aðferðir og reglur sem ætlað er að stuðla að hraðri og öruggri flutningu í neyðarástandi. Þær ná yfir forgangsflutning fólks sem þarf tafarlausan stuðning vegna heilsufars, neyðarflutning sjúkrabíla og björgunar, auk flutnings nauðsynlegra vara og búnaðar.

Helstu aðilar og framkvæmd felast í nánu samráði milli stjórnvalda, sveitarfélaga og lykilstofnana eins og lögreglu, slökkiliðs, Heilbrigðisstofnana og Almannavarna. Samhæfing milli samgöngukerfa, björgunarátaka og forgangsleiða er lykilatriði. Notkun forgangsráðna og forgangsaksturs miðar að því að tryggja að ökutæki sem sinna neyðarskrifum komist hraðar í gegnum kerfið.

Kerfið byggist á ákvörðunum um hvaða leiðir og svæði eru opnuð eða takmörkuð fyrir neyðartilvik, með upplýsingamiðlun til ökumanna, farþega og þjónustuaðila. Tæknin getur falið í sér forgangsmerkingar, sérleiðir, hljóð- og ljósskilaboð og samhæfingu við flutningarkerfi eins og sjúkrabíla, björgunarflota og flug- eða hafnarkeðjur þar sem það á við.

Notkun neyðarsamgangna hefur rekið margar ferðir í náttúruhamförum og hamförum sem hafa áhrif á samgöngur, þar sem gjarnan er flutt fólk í öryggis- og gæði og innkaup nauðsynlegra vara. Þessar aðgerðir krefjast stöðugrar undirbúnings, æfinga og samvinnu milli yfirvalda og samfélagsins.

Framtíð neyðarsamgangna miðar að aukinni samræmingu, betri tækni og skjótri upplýsingamiðlun, með áherslu á öryggi, aðgengi og dreifðan viðbragðskerfi sem bregst við óvæntum hamförum og alvarlegum hömlum í samgöngukerfum.