morfizëm

Morfizëm është një term në matematikë që përshkruan një hartim që ruan strukturën midis dy objekte të një teorie matematike. Në përgjithësi, një morfizëm mban të vlefshme mënyrën se si operacionet dhe marrëdhëniet ndërmjet elementëve ose strukturave ruhen nga një objekt tek tjetri. Për shembull, një homomorfizëm grupi ruan operacionin grupor: f(g · h) = f(g) · f(h). Po ashtu, një morfizëm i një ringu ruan operacionet kryesore të ringut, dhe një transformim liniar është morfizëm në hapësirat vektoriale.

Në teorinë e kategorive, morfizmi është një udhë që lidh dy objekte A dhe B me një drejtpeshim të veçantë f: A → B. Kompozimi i dy morfizmave është një morfizëm: g ∘ f. Ekziston një morfizëm identitet id_A: A → A që vepron si identitet në kompozim. Një morfizëm mund të jetë injektues (monomorfizëm) ose surjektues (epimorfizëm); nëse ekziston një morfizëm invertues që e shndërron në një morfizëm të dyanshëm, atëherë morfizmi është izomorfizëm.

Shembuj të rëndësishëm përfshijnë: homomorfizmat e grupeve, homomorfizmat e rindeve, transformimet lineare në hapësirat vektoriale, dhe hartimet të vazhdueshme në hapësirat topologjike. Në shumicën e konteksteve, morfizmat zbaton një ide të ruajtjes së strukturës gjatë një transformat. Etymologjikisht, termi vjen nga greqishtja morphê, “formë”, dhe sufiksi -izëm, dhe përdoret gjerësisht në matematikë dhe në fusha të tjera të shkencës për të përshkruar lidhje të tilla të strukturës-preservuese.