hráefniskostnaðar

Hráefniskostnaður er kostnaður sem tengist kaupum á hráefni sem notað er í framleiðslu eða annarri rekstrarstarfsemi. Hann er oft stærsti beini kostnaðarliður í framleiðslufyrirtækjum og telst sem bein kostnaður sem fylgir framleiðsluvöru samkvæmt Bill of Materials (BOM).

Í reikningsskilum er hráefniskostnaður mældur sem kostnaður vegna keypaðs hráefnis sem er beint notað í framleiðslu. Hann kemur fram sem hluti af kostnaði seldra vara (COGS) eða rekstrarkostnaði eftir reikningsskilakerfi.

Helstu drifkraftar og sveiflur eru heimsmarkaðsverð hráefna, flutningskostnaður, gengi gjaldmiðla, gæði kröfu og tæknilegur þröskuldur, tollar og reglugerðir, sem og breytingar í framleiðslu- og birgðakerfi.

Stjórnun hráefniskostnaðar felur í sér innkaupastefnu, birgðastjórnun og verðlagsstefnu. Algengar aðferðir eru langtímakontrakt til að tryggja verð og framboð, verðhedging gegn verðbreytingum, meðferðir með mörgum birgjum og forðabirgðastjórnun (t.d. JIT eða EOQ) til að halda kostnaði í skefjum. Notkun Bill of Materials og nákvæm mats á hráefnisþörf hjálpar til við að áætla og stýra kostnaði.

Hráefniskostnaður hefur bein áhrif á verðlagningu, samsetningu hagnaðar og rekstrarferli. Hann móta má verðlagsákvörðun, fjárhagsáætlanir og ákvarðanir um fjárfestingar í tækni, sjálfbærni eða breytingar á afhendingaröð.