hljóðbylgjuform

Hljóðbylgjuform vísar til grafískrar framsetningar á hljóðbylgju, sem sýnir hvernig þrýstingur í miðlinum breytist með tímanum. Þetta form er oftast línurit þar sem lóðrétti ásinn táknar amplitude, sem er hámarksþrýstingsbreytingin frá meðalþrýstingi, og lárétti ásinn táknar tíma. Hljóðbylgjuform gefur mikilvægar upplýsingar um eiginleika hljóðs, svo sem hljóðstyrk og tónhæð.

Amplitude hljóðbylgjunnar er tengd hljóðstyrknum. Hærri amplitude þýðir hærri hljóðstyrk, á meðan lægri amplitude samsvarar þyggri hljóðstyrk. Tíðni hljóðbylgjunnar, sem er fjöldi fullkominna hringrása sem bylgjan fer í gegnum á sekúndu, er tengd tónhæð hljóðsins. Hærri tíðni leiðir til hærri tónhæðar og lægri tíðni til lægri tónhæðar.

Lögun hljóðbylgjuformsins getur einnig veitt upplýsingar um tónlit eða timbre hljóðsins. Hrein hljóð, eins og þau sem framleidd eru af hljóðfæri eins og stilliforki, hafa einfalt sinusform. Flóknari hljóð, eins og rödd eða hljóð frá hljóðfærum eins og fiðlu, eru gerð úr samsettum bylgjum með mismunandi tíðnum og ömpleðum. Greining á hljóðbylgjuformi er grundvallaratriði í hljóðvinnslu, hljóðtækni og tónlistartækni. Með því að skoða og breyta hljóðbylgjuformum er hægt að bæta hljóðgæði, móta hljóð og búa til nýjar hljóðmyndir.