gönguferðverkjum

Gönguferðverkjum er hugtak sem lýsir verkjum sem koma fram við göngu eða áreynslu og hverfa oft við hvíld. Verkurinn getur stigið upp í kálfa, lær eða ökkla og getur dreifst til annarra hluta neðri útlima. Oft byrjar hann eftir ákveðna vegalengd eða tíma og hverfur með hvíld.

Orsakir eru margar og geta sprottið af æðakerfi, vöðva- og sinaveikum eða taugakerfi. Algengar orsakir eru skert blóðflæði til útlima (æðasjúkdómur), vöðva- og sinaverkir vegna álags eða slitna, og taugaverkir vegna taugaverkefna eða taugabólgu. Aðrir þættir eins og ójafnvægi í stoðkerfi og ófullnægjandi fótasnið geta einnig valdið verkjum við göngu.

Einkenni fylgja oft þrenningu: brennandi verkur, krampar eða náladofi í kálfum eða lærum sem byrja við ákveðna vegalengd og hverfa með hvíld. Sumar sögur geta einnig innihaldið ólínulega verk til annarra líkamshluta eða öndunarerfiðleika ef undirliggjandi æðavandi liggur að baki.

Greining felst í sögu og líkamsskoðun, og í mati á æðakerfi með prófum eins og ABI-prófi. Í sumum tilvikum er frekari myndgreining notuð til að greina undirliggjandi orsök.

Meðferð byggist á orsök og felur oft í sér: reglulega göngu- eða sjúkraþjálfun undir leiðsögn, rétt valin fót- og fótboltarúð, verkjastilling og meðferð fyrir undirliggjandi æðavandamál. Í alvarlegum tilvikum geta aðgerðir til að bæta blóðflæði verið nauðsynlegar. Forvarnir fela í sér að hætta reykingum, viðhalda eðlilegri líkamsþyngd og stunda reglulega hreyfingu.