fjárfestingaráhættu

Fjárfestingaráhætta vísar til möguleikans á tapi eða minni ávöxtun en búist var við á fjárfestingu. Allar fjárfestingar búa við einhvers konar áhættu, og hún er oft samfara möguleikum á hærri ávöxtun. Gerðir áhættu eru margvíslegar, þar á meðal markaðsáhætta, sem stafar af sveiflum á almennum mörkuðum, og fyrirtækisáhætta, sem tengist rekstri tiltekins fyrirtækis. Lánshæfisáhætta er hættan á að útgefandi skuldabréfa geti ekki staðið við greiðslur sínar.

Fjárfestar þurfa að skilja og meta áhættu áður en þeir leggja fé í eignir. Áhættugraddar fjárfestingar, eins og hlutabréf, hafa meiri möguleika á mikilli ávöxtun en einnig meiri möguleika á tapi. Á hinn bóginn eru áhættulítil fjárfestingar, eins og ríkisverðbréf, oft með lægri ávöxtun en líka minni áhættu. Almennt séð er tengsl milli áhættu og ávöxtunar.

Til að stjórna áhættu geta fjárfestar dreift eignum sínum á milli mismunandi tegunda fjárfestinga. Þessi aðferð, þekkt sem áhættudreifing, getur hjálpað til við að draga úr heildaráhættu fjárfestingasafns. Mikilvægt er að fjárfestar hafi skýra fjárfestingarstefnu sem tekur mið af einstaklingsbundinni áhættuþoli og fjárhagslegum markmiðum. Áður en fjárfestingarákvarðanir eru teknar er oft ráðlagt að leita faglegrar ráðgjafar.