beygingarmynstri

Beygingarmynstri er hugtak í málfræði sem vísar til safns beygðiforma sem tilheyra sama orðinu og sýna hvernig það breytist til að tákna málfræðilega eiginleika eins og kyn, tölu, fall eða tíma. Slík mynstur styðja merkingu og rétta setningagerð í texta.

Beygingarmynstri eru notuð fyrir ýmsa orðflokka, en helstu eru nafnorð, lýsingarorð, fornafni og sagnorð. Í íslensku beygjast nafnorð í fjórum föllum og í tveimur tölum; lýsingarorð taka samsvarandi beygingu með nafnorðinu; sagnorð hafa persónu og tölu og mynda beygingarmynstur eftir tíma og öðrum málfræðilegum þáttum. Óregluleg beygingarmynstur eru frávik sem þarf að læra sérstaklega.

Í íslensku eru beygingarmynstur mikilvæg fyrir orðmyndun og samræmi í setningum. Þau gera merkingu skýrari og auðvelda greiningu í málfræðigreiningu, kennslu og textavinnslu.

Í málvísindum og í tölvuvinnslu eru beygingarmynstur oft skráð sem tafla eða lýsing í orðabókum og gagnasöfnum. Notkun beygingarmynstra nær til kennslu, málrannsókna og tækni sem vinnur með latínulausn orðforms, svo sem í málgreiningu og náttúru mála.