bashkëpunuat

Bashkëpunuat është një formë e foljes në gjuhën shqipe që buron nga folja bashkëpunoj, e cila do të thotë të punosh me të tjerët për një synim të përbashkët. Si një formë e tërthortë të bashkëpunimit, përdoret për të përshkruar një veprim të bërë në bashkëpunim nga një subjekt me të tjerët.

Etymologjia e fjalës është e thjeshtë: “bashkë-” do të thotë së bashku, dhe “punoj” do të thotë të punosh. Së bashku krijojnë kuptimin e një pune të përbashkët. Fjalë të ngjashme të lidhura me këtë koncept janë emrat bashkëpunim (bashkëpunimi), bashkëpunëtues (ndërmjetësi ose person që bashkëpunon) dhe bashkëpunëtor (krahpunonjës ose bashkëpunëtor).

Përdorimi i bashkëpunuat varion në kontekste zyrtare dhe historike ku ndihmon të theksohet pjesëmarrja në një aktivitet të përbashkët. Në shqip, termi mund të shërbejë si strukturë kohore ose si një descriptor participial në vargje të ndryshme gramatikore, dhe mund të shfaqet në lidhje me injektimin e bashkëpunimit ndërmjet individësh, organizatash ose shtetesh.

Në mënyrë të përgjithshme, bashkëpunuat nënkupton një veprim të kryer me ndihmën ose kontributin e të tjerëve për një qëllim të përbashkët, dhe si i tillë është pjesë e një familjeje fjalësh që përfshin bashkëpunimin, bashkëpunëtorët dhe bashkëpunëtorinë.