Tímasetningar

Tímasetningar eru orð eða orðasambönd sem gefa til kynna hvenær atburður gerist. Í íslensku eru þær oft notaðar sem adverbial tímasetningar sem standa fyrir framan eða aftan aðalsetningu og setja hana í samhengi við tíma. Þær geta líka verið hluti af setningu sem tengir atburði í tímaröð, til dæmis með samtengingarorðum sem lýsa hvenær eitthvað á að eiga sér stað. Tímasetningar hjálpa þannig til við að skýra tímasamband milli atburða og myndast samfelldari texti eða tal.

Helstu gerðir tímasetninga eru adverbial tímasetningar og tímasetningar sem tengja setningar (temporal conjunctions). Dæmi um adverbial tímasetningar eru „í gær“, „í dag“, „núna“, „fyrir hádegi“, „eftir hádegi“, „á morgun“, „í kvöld“ og „í sumar“. Þær geta staðið hvoru tveggja framar setningar eða aftan við hana og gefa skýrt tímann sem um ræðir. Með fyrirvörðnum eins og „á mánudaginn“, „í apríl“ eða „í sumar“ eru einnig tímasetningar.

Temporal conjunctions tengja setningar og gefa hvenær atburði á að eiga sér stað í sambandi við aðra atburði. Dæmi eru „þegar“ (when), „áður en“ (before), „eftir að“ (after) og „meðan“ (while). Dæmi: „Ég hitti hann þegar ég kom heim.“ „Ég fer áður en ég vakna.“ „Við verðum að vinna meðan við bíðum.“ Tímasetningar eru þannig lykilhluti af málfræði sem stuðla að skýrri tímaröð í frásögn.